ศูนย์พิทักษ์พระพุทธศาสนาแห่งประเทศไทย

ในพุทธกาล กาลที่พระพุทธเจ้าเผยแผ่พุทธศาสนา พวกพราหมณ์ถือว่ามีวรรณะสูงกว่าคนวรรณะอื่น เจอหน้าใครก็มักใช้คำเรียกคุ้นปากว่า “คนถ่อย”

วันที่พระพุทธองค์เสด็จออกไปบิณฑบาต ถึงบ้านในซอยคามนิคม กรุงสาวัตถี อัคคิกภารทวาชะ พราหมณ์บูชาไฟ เจ้าของบ้าน เจตนาจะใส่บาตร แต่ใช้คำเรียกว่า

“หยุดที่นั่นแหละ คนโล้น หยุดที่นั่นแหละ สมณะ

หยุดที่นั่นแหละ คนถ่อย”

พระพุทธเจ้า เข้าใจเจตนากุศลของพราหมณ์...ทรงรับบาตรเรียบร้อยแล้ว ตรัสถาม

“พราหมณ์ ท่านรู้จักคนถ่อย หรือธรรมเป็นเครื่องกระทำให้เป็นคนถ่อยหรือ?”

“ไม่รู้มาก่อนเลย” พราหมณ์ตอบ “ถ้าอย่างนั้น ท่านจงฟัง จงใส่ใจให้ดี”

แล้วพระพุทธเจ้าก็เทศนาลักษณะของคนถ่อย 20 ประการ เริ่มแต่คนผู้มักโกรธ...ผูกโกรธ มีมายา...พึงรู้ว่าคนเป็นคนถ่อย

คนผู้เบียดเบียนสัตว์ ไม่มีความเอ็นดูสัตว์ คนผู้ลักทรัพย์ที่ผู้อื่นหวงแหน คนผู้กู้หนี้แล้วไม่ใช้หนี้ คนผู้ฆ่าคนเดินทาง ชิงสิ่งของ คนผู้เป็นพยานเท็จ คนผู้ล่วงละเมิดในภรรยาของญาติ หรือเพื่อน

คนผู้สามารถ แต่ไม่เลี้ยงมารดาหรือบิดาผู้เฒ่า คนผู้ทุบตีบิดามารดา พี่ชายพี่สาว แม่ผัวพ่อผัว พ่อตาแม่ยาย คนผู้ถูกถามถึงประโยชน์ แต่บอกสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์ คนผู้ทำชั่วแต่กลบเกลื่อน....

คนผู้ไปสู่สกุลอื่น...บริโภคของดีๆแล้ว ไม่ตอบแทนเขาเมื่อมาสู่สกุลตน คนผู้ด่าสมณะและพราหมณ์ คนผู้ปรารถนาสิ่งเล็กน้อย พูดอวดสิ่งที่ไม่มี คนผู้ยกตนดูหมิ่นผู้อื่น

คนผู้ฉุนเฉียว กระด้าง ตระหนี่ โอ้อวด ไม่ละอาย ไม่สะดุ้งกลัว คนผู้ติเตียนพระพุทธเจ้า หรือติเตียนบรรพชิต หรือคฤหัสถ์สาวกพระพุทธเจ้า

ข้อสุดท้าย...คนผู้ไม่เป็นพระอรหันต์ แต่ปฏิญาณว่าเป็นพระอรหันต์

ผู้นั้นเป็นคนถ่อย ต่ำช้า เป็นโจรในโลกพร้อมพรหมโลก

คนเหล่าใด ตถาคตประกาศแก่ท่านแล้ว คนเหล่านั้นนั่นแหล่ะ ตถาคตกล่าวว่า เป็นคนถ่อย

ทรงสรุปว่า...บุคคลไม่ใช่เป็นคนถ่อย เพราะชาติตระกูล มิใช่เป็นพราหมณ์ เพราะชาติตระกูล

แต่เป็นคนถ่อย ก็เพราะกระทำความชั่ว

เป็นพราหมณ์ เพราะกระทำความดี

การเมืองขณะนี้ มีเสียงบ่นว่าสิ้นหวัง ประชาชนแยกเป็นสองฝ่าย มองแต่ข้อร้าย ไม่มองข้อดีของกันและกัน...ถ้าไม่สัมผัสด้วยตัวเอง ฟังจากสื่อ ดูเหมือนจะหานักการเมืองดีๆไม่ได้

สับสนกันนัก ลองใช้มาตรฐานของพระพุทธเจ้าซีครับ ...คนถ่อย คนไม่ดี...เป็นอย่างไร ค่อยๆคัดออกไป ที่เหลือ เป็นคนดี ถึงเวลาก็เลือกคนดี เข้าไปเป็นผู้แทน

มีคนดีมากๆ ในสภา ทหารเขาก็คลายใจ ไม่ต้องไล่ ก็ถอยหลังกลับกรมกองเอง

ถ้าไม่หนักหนาสาหัสจริง ทหารเขาไม่หาเรื่องปฏิวัติหรอกครับ...บทเรียนที่ผ่านๆมา สอนทหารว่า การปฏิวัติเป็นบาปหนัก เมื่อเบื่อแล้ว...จะถอนตัวก็ยาก.

"กิเลน ประลองเชิง"
บทความจาก
หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ
[8 ก.ย. 50 - 19:11]